Tijd om de ongezonde woningen aan te pakken.

07/09/2010
De voorbije dagen hebben we kunnen lezen dat de Schepen van Huurpatrimonium van St. Joost, Mme Namli, als privé-persoon ongezonde en onveilige woningen zou verhuren. De Brusselse Bond voor het Recht op Wonen is van mening dat dit geen alleenstaand geval is en ons niet uit het oog mag doen verliezen dat teveel woningen in Brussel in ongezonde en onveilige toestand verkeren. Duizenden huurders zijn hiervan het slachtoffer. De strijd tegen ongezonde en onveilige woningen moet gevoerd worden tegen alle verhuurders die de normen van de Brusselse huisvestingscode niet respecteren.

De staat van de huurwoningen in Brussel is dramatisch

Een kwart van de Brusselse huurders beschikt over een inkomen onder de 1.000 euro, terwijl de gemiddelde huurprijs in Brussel 553 euro is. Gezinnen met een beperkt inkomen hebben dikwijls geen andere keuze dan te kleine, slechte woningen te huren.

Het Observatorium van de Huurprijzen 2008 leert ons dat :

 10% van de verhuurde woningen in Brussel geen badkamer heeft.

 22% van de huurders klagen over een slechte isolatie.

 17% van de huurders vochtproblemen vaststellen.

 10% aangeeft dat hun warmwaterinstallatie gevaarlijk is.

De huisvestingscode en de Inspectie

Vanaf 1 juli 2004 moeten alle woningen in het Brusselse Gewest voldoen aan een reeks minimale gewestelijke kwaliteitscriteria. Ongezonde en onveilige woningen kunnen worden gecontroleerd door de gewestelijke huisvestingsinspectie die boetes en een verhuurverbod kan opleggen, de huurder kan begeleiden en tijdelijk financieel steunen voor herhuisvesting. De Gewestelijke Inspectiedienst doet, met 12 personeelsleden, voortreffelijk werk, maar zou nog beter kunnen.

De Brusselse Staatssecretaris voor Huisvesting, Christos Doulkeridis, heeft aangekondigd dat hij meteen bij het begin van het parlementaire jaar een evaluatie van de huisvestingscode wil doen in de commissie huisvesting. Een versterking van de middelen voor de Gewestelijke Inspectiedienst moet daarbij aan bod komen.

Er bestaan dus wettelijke instrumenten en diensten die de ongezonde en onveilige woningen kunnen aanpakken, maar op het terrein zien we toch een andere realiteit : de staat van de huurwoningen is dikwijls slecht, verhuurders verhuren woningen in slechte staat tegen hoge prijzen. Slachtoffer zijn de huurders die hun rechten niet kunnen of durven verdedigen.

De huurder kan zich geen betere, duurdere woning permitteren en heeft schrik dat hij wordt opgezegd wanneer hij aan zijn verhuurder werken vraagt of klacht indient.

Daarom zijn structurele maatregelen nodig

De BBRoW dringt daarom aan op de volgende maatregelen tegen ongezonde en onveilige woningen en ter bescherming van de huurders :

Een versoepeling van de klachtenprocedure bij de Huisvestingsinspectie

De BBRoW stelt voor dat de administratieve kost van 25 euro bij klacht wordt afgeschaft en vervangen door een administratieve boete wanneer de klacht ongegrond blijkt.

Conformiteitsattest voor alle woningen

De BBRoW vraagt daarom de invoering van het verplichte conformiteitsattest voor alle Brusselse huurwoningen en niet alleen voor de gemeubelde of kleine woningen zoals nu nog het geval is.

Gegarandeerde herhuisvesting

Indien de huurder de woning moet verlaten na een verhuurverbod opgelegd door de Huisvestings inspectie of na een onbewoonbaarheidsverklaring door de burgemeester, dan vraagt de BBRoW een effectieve garantie op herhuisvesting, desnoods op kosten van de verhuurder.

De oprichting van meer urgentiewoningen

In het Brusselse Gewest bestaan er te weinig mogelijkheden om personen op korte termijn en in geval van urgentie (onbewoonbaarheidsverklaring, brand, waterschade, huishoudelijk geweld, …) te huisvesten.

We vragen dan ook dat er in iedere gemeente meer urgentiewoningen worden opgericht. Die woningen zouden kunnen worden beheerd door een sociaal verhuurkantoor, door het OCMW of een onthaalhuis.

Meer steun voor de verenigingen

In het Brusselse gewest zijn tal van verenigingen actief die huurders adviseren en indien nodig bijstaan om klacht in te dienen bij de Huisvestingsinspectie, om naar de vrederechter te stappen, om de huurders te helpen bij hun zoektocht naar een betere, betaalbare woning. De meeste van die verenigingen krijgen subsidies van de Brusselse regering in het kader van ‘integratie via de huisvesting’.

Al jaren vragen de verenigingen echter een meerjarige erkenning en hogere subsidiering die het mogelijk moet maken om nog meer huurders bij te staan.